Saros'un turkuaz baharında sezona merhaba demeye hazırlanırken, Argos'un kıdemli dostu, abisi, babası, ve eğitmeni sevgili Zafer YÖRÜKOĞLU'nu ne yazık ki kaybettik. " Her canlının ölümü tadacağını, ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim " demişti Zafer Baba. Bu hayatı son demine kadar tadarak yaşadı ve sıcak ağustos gecelerinde Uzunkum semalarından kayan yıldızlar gibi yavaş ve sessizce kayıp gitti aramızdan. Son şakasını da giderken yaptı ve bizler ne yazık ki bu şakasına hiç gülemedik. Üstelik birilerinin bunun bir  şaka olduğunu söylemesini umutsuzca beklememize rağmen..

Şimdi gittiği yerden tıpkı fotoğraflarındaki gibi bizlere tebessüm ediyor," Dostlar hoşçakalın, üzmeyin kendinizi ben iyiyim  diyor. " Ben hala sizin aranızdayım, sizlerle beraberim. Beni görmek istediğinizde başınızı kaldırın, gökyüzündeki yıldızlara bakın, ben orada olacağım. Asker Kayası'na gittiğinizde, kerteriz almaya çalışırken beni düşünün, beni kıyıdan sizleri izlerken göreceksiniz. Ben bir gün Ali'nin Pansiyonunda asmanın altında , başka birgünse kampta yaktığınız ateşin denize yansımasında olacağım, beni dalgaların sesinde duyacaksınız. Toplar burnuna eğitim için daldığınızda, tünelin sonunda beklediğiniz ışık olarak göreceksiniz beni. Farklı yerlerde, farklı şekillerde de olsa , hep orada , yanı başınızda olacağım. Yeter ki beni düşünün ve beni unutmayın. Çünkü ben sizleri hiç unutmayacağım.... "